Moed en Trouw

In 1826 ontving Pangeran Ario Adipatti Mangko Negoro, een hoge Javaanse edelman, uit handen van de Gouverneur-Generaal het ridderkruis der derde klasse van de Militaire Willems-Orde wegens uitnemende diensten te velde bewezen. De Minister van Koloniën was niet bepaald gelukkig met dit eigenmachtige optreden van de Gouverneur-Generaal. Hij betwijfelde of inlanders wel over voldoende eergevoel beschikten om zich door het ridderkruis te laten inspireren.

Beter konden zij voortaan voor opvallende daden worden beloond met een kris, voorzien van een gouden of zilveren gevest of schede. De behoefte aan een herkenbaar ereteken voor de inlanders verdween daarmee echter niet. In 1839  werd daarom alsnog een speciaal voor de inlander bestemde onderscheiding ingevoerd: de Medaille voor Moed en Trouw, bestaande uit twee klassen (zilver en brons) en hangend aan een Nassau-blauw lint. Aan de Medaille was een kleine financiële toelage verbonden.

Zilveren Medaille voor Moed en Trouw (voorzijde), 1839 (inv.nr. 055736)

Bronzen Medaille voor Moed en Trouw (keerzijde Maleis), na 1869

In de loop van de tijd onderging het uiterlijk van de Medaille enkele veranderingen. In 1869 werd het blauwe lint vervangen door het oranje-blauwe lint van de Militaire Willems-Orde en in 1898 kreeg de onderscheiding zelfs de vorm van een malthezer kruis. De beide onderscheidingen groeiden zo als het ware naar elkaar toe. Zo kon de inheemse soldaat 'een hooger denkbeeld van zich zelve krijgen door zich nader gebragt te zien tot den Europeeschen soldaat'. Maar helemaal gelijkwaardig werd hij nooit. De Medaille voor Moed en Trouw symboliseerde de fundamentele ongelijkheid tussen Europese en inheemse soldaten.

Zilveren Kruis voor Moed en Trouw (voorzijde), 1898 (inv.nr. 111422)

Bronzen Kruis voor Moed en Trouw (keerzijde), 1898

In de loop van de tijd onderging het uiterlijk van de Medaille enkele veranderingen. In 1869 werd het blauwe lint vervangen door het oranje-blauwe lint van de Militaire Willems-Orde en in 1898 kreeg de onderscheiding zelfs de vorm van een malthezer kruis. De beide onderscheidingen groeiden zo als het ware naar elkaar toe. Zo kon de inheemse soldaat een hooger denkbeeld van zich zelve krijgen door zich nader gebragt te zien tot den Europeeschen soldaat. Maar helemaal gelijkwaardig werd hij nooit. De Medaille voor Moed en Trouw symboliseerde de fundamentele ongelijkheid tussen Europese en inheemse soldaten.